بازار تیرآهن در معامله پایانی هفته با افت محسوس قیمت همراه شد، اما همزمان حجم معاملات جهش کرد؛ ترکیبی که نشان میدهد افزایش عرضه، مهمترین عامل تغییر مسیر قیمت در این بازار بوده است. قیمت پایه در مقایسه با نشست میانی هفته کاهش یافت و میانگین موزون معاملات نیز با شدت بیشتری پایین آمد تا فاصله میان این دو نرخ تقریباً از بین برود. در مقابل، عرضه و حجم معاملهشده به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کردند و تقاضا نیز رشد داشت، اما سرعت افزایش آن به پای عرضه نرسید. در نتیجه، رونق معاملاتی این هفته نه به افزایش قیمت، بلکه به تشدید رقابت فروشندگان برای جذب تقاضا منجر شد.
به گزارش خبرنگار فولادبان، مهمترین تغییر بازار تیرآهن در پایان هفته، کاهش همزمان قیمت پایه و میانگین موزون معاملات بود. با این حال، افت میانگین موزون شدت بیشتری داشت و همین موضوع باعث شد فاصله میان قیمت واقعی معاملات و نرخ پایه که در نشست میانی هفته بیشتر بود، در پایان هفته به حداقل برسد.
این تغییر نشان میدهد فروشندگان دیگر امکان فروش بار با حاشیه قیمتی بالاتر از نرخ اعلامی را مانند نشست قبلی نداشتند. وقتی میانگین موزون به قیمت پایه نزدیک میشود، به این معناست که رقابت در سمت فروش افزایش یافته و خریدار قدرت بیشتری برای چانهزنی پیدا کرده است. بنابراین، کاهش قیمت در پایان هفته صرفاً یک افت عددی نبود، بلکه نشانهای از تغییر موازنه قدرت میان دو طرف معامله نیز محسوب میشود.
ریشه اصلی این تغییر را باید در رفتار حجم معاملات جستوجو کرد. حجم معاملهشده در پایان هفته چند برابر نشست میانی هفته شد و به بالاترین سطح خود در طول هفته رسید. عرضه نیز جهش قابل توجهی داشت و از سطح نشستهای قبلی فاصله گرفت.
در سمت تقاضا نیز رشد ثبت شد، اما میزان افزایش آن با سرعت رشد عرضه و معاملات برابری نمیکرد. به این ترتیب، بازار با حجم بیشتری از کالا مواجه شد، در حالی که تقاضا نتوانست با همان سرعت افزایش پیدا کند. نتیجه طبیعی چنین وضعیتی، افزایش فشار فروش و کاهش قیمت معاملات بود.
در واقع، رونق معاملات تیرآهن در پایان هفته از جنس رونقی نبود که معمولاً با تقویت قیمت همراه میشود. افزایش حجم معاملات در اینجا بیشتر ناشی از ورود عرضه بیشتر به بازار بود و فروشندگان برای جذب خریداران ناچار شدند در نرخهای پایینتری معامله کنند. همین موضوع نیز توضیح میدهد چرا میانگین موزون با سرعت بیشتری از قیمت پایه کاهش یافت.
افزایش عرضه و نزدیک شدن میانگین موزون به قیمت پایه، نشانهای روشن از تغییر شرایط چانهزنی در بازار تیرآهن است. در نشست میانی هفته، فروشنده فضای بیشتری برای فاصله گرفتن از نرخ پایه داشت، اما با ورود حجم بالاتر کالا در پایان هفته، قدرت مانور او کاهش پیدا کرد.
این وضعیت البته به معنای تثبیت قدرت خریدار نیست، زیرا تقاضا نیز در پایان هفته رشد کرده است. مسئله اصلی سرعت رشد دو طرف است؛ تا زمانی که عرضه با فاصله بیشتری از تقاضا افزایش پیدا کند، فروشنده برای حفظ حجم معاملات ناچار به تعدیل قیمت خواهد بود. بنابراین، وضعیت فعلی بازار بیشتر به یک عدم تعادل کوتاهمدت در سمت عرضه شباهت دارد تا تغییر بنیادین در رفتار تقاضا.
مسیر بازار تیرآهن در هفته آینده بیش از هر چیز به ماندگاری موج عرضه بستگی دارد. اگر حجم عرضه در سطوح بالای پایان هفته باقی بماند و تقاضا نتواند متناسب با آن رشد کند، فشار فروش میتواند ادامه پیدا کند و میانگین قیمت معاملات را همچنان تحت فشار قرار دهد.
در مقابل، اگر جهش عرضه در پایان هفته یک اتفاق موقت باشد و حجم عرضه در نشست بعدی به محدوده عادی بازگردد، رشد همزمان تقاضا میتواند شرایط را تغییر دهد. در این صورت، با کاهش فشار سمت عرضه، قدرت چانهزنی فروشندگان امکان بازگشت خواهد داشت و بازار میتواند به تعادل قبلی نزدیک شود یا حتی دوباره به نفع فروشنده حرکت کند.
بنابراین، بازار تیرآهن در پایان هفته نمونه روشنی از اثرگذاری نسبت عرضه و تقاضا بر قیمت بود؛ افزایش حجم معاملات بهتنهایی نتوانست از قیمت حمایت کند، زیرا رشد عرضه از سرعت افزایش تقاضا جلو زد. از این رو، برای ارزیابی مسیر هفته آینده باید بیش از سطح معاملات، رفتار عرضه را زیر نظر گرفت؛ چراکه ماندگاری یا عقبنشینی این موج عرضه، مهمترین عامل تعیینکننده جهت قیمت تیرآهن خواهد بود.
