زرندی: عدم‌النفع «فولاد مبارکه» از ناترازی انرژی، ۱.۵ میلیارد دلار است!

سعید زرندی، مدیرعامل فولاد مبارکه اصفهان در گفت‌وگو با فولادبان، با بیان اینکه موضوع انرژی امروز به یک مسئله بغرنج تبدیل شده است، گفت: طی چند سال گذشته تقریباً در یک چرخه معیوب گرفتار شده‌ایم. واحدهای صنعتی کمبود انرژی خود را اعلام می‌کنند، مقامات مسئول موضوع را پیگیری و دستورهایی صادر می‌کنند، اما شرکت تامین‌کننده امکان اجرای آنها را ندارد و در نهایت اتفاق خاصی نمی‌افتد و قطعی انرژی رخ می‌دهد.

وی افزود: برای عبور از این وضعیت باید هم در سیاست‌های طرف عرضه و هم در سیاست‌های طرف تقاضا تغییرات جدی ایجاد کنیم. در این زمینه سه پیشنهاد مشخص داریم.

زرندی نخستین پیشنهاد را حرکت به سمت خودتامینی انرژی دانست و گفت: منظور از خودتامینی فقط احداث نیروگاه نیست، بلکه باید شرایطی ایجاد شود که شرکت‌های بزرگ بتوانند در اکوسیستم تامین انرژی نقش‌آفرینی کنند و بخشی از نیاز انرژی خود را تأمین کنند.

وی دومین راهکار را افزایش بهره‌وری انرژی عنوان کرد و گفت: این موضوع شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته باشد، اما ما در سال گذشته در فولاد مبارکه روی آن کار کردیم و امسال قصد داریم آن را وارد مرحله عملیاتی جدی‌تری کنیم. وقتی هزینه‌های انرژی تا این اندازه افزایش پیدا کرده، باید بهره‌وری انرژی را بالا ببریم.

مدیرعامل فولاد مبارکه ادامه داد: در فولاد مبارکه با استفاده از روش‌های داده‌کاوی، دیتا ماینینگ و تحلیل داده روی کاهش مصرف انرژی کار کرده‌ایم و این اقدامات نتیجه داده است. در سال گذشته، در دو مرحله توانستیم نزدیک به یک میلیارد تومان از هزینه‌های انرژی را از محل افزایش بهره‌وری کاهش دهیم.

وی ایجاد ثبات و پیش‌بینی‌پذیری را سومین محور اصلاحات دانست و گفت: دولت باید سیاست‌هایی را ایجاد کند که مصرف‌کننده بداند دقیقاً چگونه باید برای تأمین انرژی خود برنامه‌ریزی کند؛ مشخص باشد چه میزان انرژی در اختیار صنعت قرار می‌گیرد و قیمت‌ها در یک بازه زمانی مشخص چگونه خواهد بود.

زرندی افزود: در حال حاضر این ثبات وجود ندارد و قیمت‌ها دائماً تغییر می‌کند. وقتی یک بنگاه اقتصادی نمی‌تواند هزینه انرژی خود را پیش‌بینی کند، طبیعتاً نمی‌تواند برای سرمایه‌گذاری بلندمدت تصمیم بگیرد.

وی با اشاره به سیاست‌های گذشته در حوزه صنایع انرژی‌بر اظهار کرد: در مطالعاتی که در مقطعی در مجموعه وزارت صمت و سازمان مدیریت انجام شد، صنایع انرژی‌بر را تشویق کردیم که به سمت سواحل و دریا بروند. وزارت صنایع نیز مشوق‌های زیادی برای توسعه این صنایع و سرمایه‌گذاری فولادسازان در حوزه احیای مستقیم ارائه کرد.

مدیرعامل فولاد مبارکه ادامه داد: امروز همان چیزی را که خودمان تشویق کردیم، داریم به ضد خودش تبدیل می‌کنیم. نباید مزیت نسبی کشور را از دست بدهیم. حل این مسئله چندبعدی است و نمی‌توان انتظار داشت به‌سادگی برطرف شود؛ چراکه هم طرف عرضه مشکل دارد و هم طی سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری کافی در زیرساخت انرژی انجام نشده است.

وی افزود: وقتی اقتصاد یک کسب‌وکار را به‌صورت واقعی و اقتصادی نبینیم، سرمایه‌گذاری در آن متوقف می‌شود. ما سال‌ها در حوزه صنعت برق با قیمت‌گذاری دستوری مواجه بودیم و امروز نتیجه آن سیاست‌ها را می‌بینیم.

زرندی با وجود مشکلات موجود نسبت به آینده ابراز خوش‌بینی کرد و گفت: فکر می‌کنم در یکی دو سال آینده، با همکاری‌ای که میان اجزای مختلف دولت شکل گرفته و با کمک شرکت‌های بزرگ، می‌توانیم از این بحران عبور کنیم. اما خود صنایع نیز باید به سمت پایداری منابع انرژی حرکت کنند و موضوع بهره‌وری را جدی‌تر دنبال کنند.

وی تصریح کرد: از طرف دیگر، سیستم دولتی، به‌ویژه وزارت نیرو، باید این واقعیت را بپذیرد که تولید می‌تواند کشور را نجات دهد. البته تصمیم‌گیری در این حوزه سخت است، چون قطعی برق خانوارها نارضایتی اجتماعی ایجاد می‌کند و همین آثار کوتاه‌مدت باعث می‌شود تصمیم‌گیران از اتخاذ تصمیمات سخت اجتناب کنند.

مدیرعامل فولاد مبارکه ادامه داد: یکی از نخستین تصمیم‌هایی که در چنین شرایطی گرفته می‌شود، محدود کردن برق صنایع فولادی است، در حالی که کل مصرف برق صنعت فولاد کمتر از ۵ درصد مصرف انرژی کشور است. از طرف دیگر، شرکت‌ها نیز در حال سرمایه‌گذاری برای خودتأمینی انرژی هستند.

وی خاطرنشان کرد: در واقع برای میزان نسبتاً محدودی از مصرف برق، یعنی در مجموع شاید کمتر از ۳ هزار مگاوات، این حجم از قطعی و محدودیت را به صنایع تحمیل کرده‌ایم و در مقابل، خسارت سنگینی به شرکت‌ها وارد شده است.

زرندی افزود: برای نمونه، فولاد مبارکه طی دو سال، از سال ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۴، حدود ۱.۵ میلیارد دلار عدم‌النفع داشته است. این منابع می‌توانست در توسعه، سرمایه‌گذاری، ایجاد ظرفیت جدید و اشتغال به کار گرفته شود.

وی در پایان تاکید کرد: اگر قرار است از بحران انرژی عبور کنیم، باید هم‌زمان روی سه محور حرکت کنیم؛ پایداری و خودتأمینی انرژی، افزایش بهره‌وری و کاهش مصرف، و ایجاد ثبات و پیش‌بینی‌پذیری در سیاست‌ها و قیمت‌گذاری. بدون حرکت هم‌زمان در این سه حوزه، مشکل ناترازی انرژی به‌صورت پایدار حل نخواهد شد.