بازار میلگرد در هفته سپریشده با افزایش قیمت معاملات همراه شد؛ رشدی که بیش از آن که در نرخ پایه خود را نشان دهد، در میانگین موزون قیمتها منعکس شد و فاصله میان این دو نرخ را افزایش داد. قیمت پایه تقریباً در سطح هفته قبل باقی ماند، اما میانگین موزون معاملات با جهشی محسوس همراه شد تا بخشی از معاملات بالاتر از نرخ اعلامی انجام شود.
به گزارش خبرنگار فولادبان، در معاملات این هفته میلگرد در بورس کالا، همزمان، عرضه، تقاضا و حجم معاملات نسبت به نشست کمرونق میانی هفته افزایش یافتند، هرچند مقایسه با روزهای پرمعامله ابتدای هفته نشان میدهد هنوز نمیتوان این رشد را نشانه آغاز یک موج جدید تقاضا در بازار میلگرد دانست.
مهمترین اتفاق بازار میلگرد در هفته سپریشده را باید در رفتار قیمتها جستوجو کرد. نرخ پایه تغییر محسوسی نداشت، اما میانگین موزون معاملات افزایش قابل توجهی را تجربه کرد و به همین دلیل فاصله میان قیمت واقعی معامله و نرخ پایه بیشتر شد. این شکاف در واقع تصویری از شرایط رقابت در سمت تقاضا ارائه میدهد؛ به این معنا که بخشی از خریداران برای دسترسی به حجم موردنظر خود حاضر شدهاند قیمت بیشتری نسبت به نرخ پایه پرداخت کنند.
افزایش فاصله میان نرخ پایه و میانگین موزون را نمیتوان صرفاً یک تغییر قیمتی ساده تلقی کرد، زیرا این اتفاق در شرایطی رخ داده که تقاضا همچنان از حجم واقعی معاملات فاصله دارد. بنابراین، اگرچه فروشندگان در معاملات هفته سپریشده از قدرت چانهزنی بیشتری برخوردار بودند، اما این قدرت هنوز به معنای شکلگیری یک روند پایدار در سمت تقاضا نیست.
در بخش حجمی، هر سه متغیر عرضه، حجم معاملهشده و تقاضا نسبت به نشست میانی هفته افزایش پیدا کردند. با این حال، مقایسه مستقیم این دو مقطع میتواند تصویری بزرگتر از واقعیت بازار ارائه دهد، چراکه نشست میانی هفته از نظر حجم معاملات و تقاضا با افتی غیرعادی همراه بود. بنابراین، بخشی از رشد ثبتشده در پایان هفته در واقع بازگشت بازار از یک سطح کمرونق است و نه الزاماً ورود تقاضای جدید.
برای ارزیابی دقیقتر، مقایسه با ابتدای هفته اهمیت بیشتری دارد. در این مقایسه، عرضه تقریباً در همان محدوده ابتدای هفته قرار گرفته، اما حجم معاملهشده اندکی کاهش داشته است. تقاضا نیز اگرچه نسبت به نشست ضعیف میانی هفته رشد محسوسی را تجربه کرده، هنوز نتوانسته به سطح روزهای پررونقتر ابتدای هفته بازگردد. این رفتار نشان میدهد که بازار در پایان هفته نشانههایی از بهبود تقاضا را بروز داده، اما هنوز شواهد کافی برای صحبت از یک روند صعودی پایدار در سمت خرید وجود ندارد.
یکی از نکات مهم در بررسی معاملات هفته جاری، فاصله قابل توجه میان حجم تقاضا و حجم واقعی معاملات است. تقاضای ثبتشده همچنان تقریباً دو برابر حجم معاملهشده بوده و همین شکاف، امکان رقابت بیشتر خریداران برای دستیابی به عرضه موجود را فراهم کرده است. در چنین وضعیتی، فروشنده میتواند بخشی از بار خود را در قیمتهایی بالاتر از نرخ پایه عرضه کند، زیرا تعداد سفارشهای ثبتشده از حجم کالای قابل معامله بیشتر است.
با این حال، بالا بودن تقاضای ثبتشده را نباید بدون بررسی سایر متغیرها معادل افزایش مصرف واقعی دانست. بخشی از این تقاضا میتواند ناشی از تلاش خریداران برای پوشش ریسک افزایش قیمت یا تأمین موجودی باشد و تا زمانی که رشد تقاضا به افزایش مستمر حجم معاملات منجر نشود، نمیتوان از تغییر بنیادین در وضعیت بازار سخن گفت.
از همین منظر، شرایط پایان هفته دو پیام همزمان برای فعالان بازار دارد؛ از یک سو، قدرت فروشنده در تعیین قیمت واقعی افزایش یافته و میانگین موزون معاملات فاصله بیشتری از نرخ پایه گرفته است و از سوی دیگر، حجم معاملات هنوز آنقدر رشد نکرده که این تغییر قیمت را به یک روند تثبیتشده تبدیل کند.
در کنار متغیرهای درون بازار، نوسان نرخ دلار نیز در هفته جاری همچنان یکی از عوامل اثرگذار بر انتظارات فعالان بازار فولاد بود. تغییرات نرخ ارز، بهویژه زمانی که با روند صعودی همراه میشود، میتواند انتظارات فروشندگان را نسبت به قیمتهای آینده تغییر دهد و انگیزه آنها را برای فروش در نرخهای بالاتر افزایش دهد.
به همین دلیل، بخشی از فاصله ایجادشده میان قیمت پایه و میانگین موزون معاملات را باید در فضای انتظاری بازار نیز بررسی کرد. زمانی که فروشنده احتمال افزایش هزینه جایگزینی یا رشد قیمت در معاملات بعدی را بالا ارزیابی میکند، تمایل کمتری برای عرضه در محدوده نرخ پایه خواهد داشت و این موضوع میتواند در رقابت میان خریداران به افزایش قیمت نهایی معاملات منجر شود.
با این حال، اثر نرخ ارز بر بازار میلگرد زمانی میتواند به یک روند قیمتی پایدار تبدیل شود که با تقاضای واقعی و حجم معاملات همراه باشد. در غیر این صورت، افزایش قیمت ممکن است بیشتر حاصل انتظارات کوتاهمدت باشد و در صورت کاهش تقاضا یا افزایش عرضه، بخشی از این فاصله دوباره از بین برود.
برآیند معاملات هفته سپریشده را میتوان به نفع فروشنده ارزیابی کرد؛ قیمت واقعی معاملات از نرخ پایه فاصله گرفته، تقاضا همچنان بالاتر از حجم معاملهشده قرار داشته و خریداران برای دستیابی به عرضه موجود حاضر به پرداخت قیمت بیشتری شدهاند. با این حال، سمت تقاضا هنوز نشانهای قطعی از یک روند پایدار ارائه نکرده است.
اکنون مهمترین متغیر برای هفته آینده، توان تقاضا برای حفظ سطح فعلی است. اگر حجم تقاضا بتواند به سطوح پررونق ابتدای هفته بازگردد و همزمان حجم معاملات نیز افزایش پیدا کند، فاصله میان قیمت واقعی و نرخ پایه میتواند در سطوح بالاتر تثبیت شود. در مقابل، افزایش عرضه یا عقبنشینی تقاضا میتواند رقابت میان خریداران را کاهش دهد و به جمعشدن فاصله میانگین موزون معاملات و نرخ پایه منجر شود.
بنابراین، بازار میلگرد در پایان هفته جاری در موقعیتی قرار گرفت که کفه چانهزنی به سمت فروشنده سنگینی میکرد، اما برای تبدیل این برتری به یک روند پایدار قیمتی، هنوز به پشتوانه تقاضای واقعی و رشد مستمر حجم معاملات نیاز دارد. هفته آینده از این منظر بیش از آنکه آزمون قیمت باشد، آزمون ماندگاری تقاضاست؛ چراکه تنها در صورت تداوم خرید میتوان افزایش فاصله میان نرخ پایه و قیمت واقعی معاملات را نشانهای از تغییر پایدار در تعادل بازار دانست.

