آهن‌اسفنجی در مدار رونق؛ بریکت در سایۀ افت تقاضا

به گزارش خبر نگار فولادبان، بازار آهن‌اسفنجی در هفتۀ منتهی به ۲۴ تیر با دو روایت متفاوت همراه شد. اسفنجی معمولی در مسیر رشد قیمت و تقاضا حرکت کرد، اما بریکت با افزایش قیمت پایه و کاهش شدید تقاضا مواجه شد. دو محصول نزدیک به هم در زنجیره تولید فولاد، این هفته واکنش‌های متفاوتی به شرایط بازار نشان دادند.

در بازار اسفنجی معمولی، قیمت پایه در ۲۱ تیر نسبت به ۱۶ تیر افزایش یافت و میانگین موزون نیز بالاتر از قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی معاملات واقعی در سطحی بالاتر از نرخ اعلامی انجام شدند. فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون، از رقابت خریداران برای تأمین این محصول حکایت دارد. عرضه تقریباً در سطح هفته قبل باقی ماند، اما حجم معامله‌شده به اندازه عرضه بود؛ به این معنا که تمام محصول عرضه‌شده جذب بازار شد. در همین حال، تقاضا رشد قابل‌توجهی داشت و از میزان عرضه عبور کرد. این فاصله میان نیاز بازار و محصول موجود، فشار صعودی بر قیمت اسفنجی معمولی را حفظ می‌کند.

بازار بریکت اما مسیر دیگری را طی کرد. قیمت پایه در ۲۱ تیر جهش تندی داشت و به بالاترین سطح در بازه اخیر رسید. با این حال، میانگین موزون دقیقاً در همان سطح قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی معاملات بدون رقابت جدی و بدون فاصله با نرخ اعلامی انجام شدند. هم‌زمان، تقاضا افت شدیدی را تجربه کرد و به کمتر از نصف هفته گذشته رسید. افزایش قیمت در این محصول باعث شد بخشی از خریداران از بازار عقب‌نشینی کنند و انتظار برای شرایط مناسب‌تر را در پیش بگیرند.

تفاوت رفتار این دو محصول، یک نکته مهم در زنجیره آهن و فولاد را نشان می‌دهد. اسفنجی معمولی به دلیل نقش مستقیم در فرآیند تولید و محدودیت گزینه‌های جایگزین، از تقاضای پایدارتری برخوردار است و خریداران آن حساسیت کمتری نسبت به افزایش قیمت نشان می‌دهند. در مقابل، بریکت بازاری محدودتر دارد و خریداران آن در برابر رشد قیمت انعطاف کمتری نشان می‌دهند. تا زمانی که محدودیت عرضه در اسفنجی معمولی ادامه داشته باشد، احتمالاً فشار تقاضا در این بخش باقی خواهد ماند، در حالی که بریکت همچنان به تعادل میان قیمت و توان خرید مشتریان وابسته خواهد بود.