- فولادبان
- اخبار
- لیست قیمت
- تحلیل
- عینک فولادی
- مجله فولادبان
- گفتگو
- نشریات
- تبلیغات
رئیس انجمن سنگآهن ایران میگوید تحریمها، ریسکهای منطقهای و محدودیتهای حملونقل، توان رقابتی و جایگاه صادراتی ایران را در بازار جهانی تضعیف کرده است.
به گزارش خبرنگار فولادبان، بازار جهانی سنگآهن در ماههای اخیر وارد مرحلۀ جدیدی شده است. افزایش صادرات کشورهایی مانند استرالیا و هند و همچنین ورود تدریجی پروژۀ عظیم سیماندو در گینه، چشمانداز افزایش عرضه و احتمال فشار بر قیمتهای جهانی را تقویت کرده است. با این حال، چین همچنان بهعنوان بزرگترین مصرفکنندۀ سنگآهن جهان، تقاضای بالایی برای این محصول دارد و همین موضوع مانع از رکود کامل بازار شده است.
با توجه به این مسائل، مهرداد اکبریان، رئیس انجمن سنگآهن ایران در گفتگو با فولادبان، با اشاره به وضعیت صادرات سنگآهن کشور اظهار کرد: به دلیل اتفاقاتی که در یکی دو سال گذشته رخ داده، از جمله تشدید تحریمها و درگیریهای منطقهای، صادرات ایران با مشکلات جدی مواجه شده و جایگاه قبلی کشور در بازارهای صادراتی تا حدی تضعیف شده است.
وی افزود: بخشی از این مشکلات ناشی از سیاستهای داخلی و بخشی دیگر ناشی از تحریمهای خارجی و محدودیت کشورها برای خرید از ایران است و برخلاف پیشبینیهای گذشته که انتظار حفظ و افزایش صادرات وجود داشت، این اتفاق رخ نداده است.
اکبریان دربارۀ تأثیر شرایط جهانی بر ایران تشریح کرد: در کنار تحولات بازار جهانی، مشکلات داخلی و محدودیتهای صادراتی باعث شده است توان رقابتی ایران در بازارهای بینالمللی کاهش پیدا کند.
وی با اشاره به وضعیت حملونقل دریایی در شرایط کنونی، افزود: شرایط جنگی منطقه و وضعیت تردد کشتیها در تنگه هرمز، هم از نظر بیمۀ کشتیها و هم از نظر تعداد کشتیهای قابل استفاده برای صادرات، ریسک فعالیت را افزایش داده است؛ به نحوی که در برخی مقاطع صادرات بهطور کامل متوقف میشود و در زمانهایی که امکان صادرات وجود دارد نیز هزینههای بیشتری به صادرکنندگان تحمیل میشود.
رئیس انجمن سنگآهن ایران با بیان این که بازار چین همچنان مهمترین مقصد صادراتی ایران است، گفت: بزرگترین ظرفیت صادراتی کشور همچنان بازار چین از طریق حملونقل دریایی است و مسیرهایی مانند حمل ریلی، زمینی و همکاری با کشورهای همسایه تنها میتوانند نقش مکمل داشته باشند.
وی خاطرنشان کرد: حمل ریلی و زمینی برای محصولات بالادستی مانند سنگآهن و کنسانتره به دلیل ارزش پایین به ازای هر تن، صرفه اقتصادی ندارد، اما برای محصولاتی مانند آهن اسفنجی، شمش و مقاطع فولادی میتواند گزینه مناسبتری باشد.
اکبریان یادآور شد: در شرایط سیاسی کنونی منطقه، امیدواری به توسعه همکاری گسترده با برخی کشورهای همسایه نیز کاهش یافته است.
جست و جو بیشتر ...