رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین گفت: ثبات منطقه و کاهش محدودیتهای بینالمللی میتواند به گسترش تجارت فولاد و سایر مبادلات اقتصادی میان تهران و پکن منجر شود.
مجیدرضا حریری، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین، در گفتگو با فولادبان، گفت: ایران در صنعت فولاد عمدتاً تولیدکننده و صادرکننده است و چین یکی از مهمترین شرکای تجاری کشور در این حوزه به شمار میرود.
وی افزود: اگرچه ایران در بسیاری از محصولات فولادی دارای مازاد تولید است و رویکردی صادراتمحور دارد، اما در برخی اقلام تخصصی از جمله فولادهای آلیاژی و ورقهای ویژۀ صنعتی، واردات از چین انجام میشود. این موضوع نشان میدهد بخشی از زنجیرۀ تأمین و تجارت فولاد میان دو کشور دارای ارتباطی مکمل و راهبردی است.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین با تأکید بر اهمیت کاهش تنشهای منطقهای تصریح کرد: هرگونه بهبود در فضای بینالمللی و کاهش محدودیتها میتواند به توسعۀ تجارت فولاد، افزایش همکاریهای صنعتی و تقویت روابط اقتصادی میان تهران و پکن منجر شود.
حریری در ادامه به همکاریهای دو کشور در حوزۀ انرژی اشاره کرد و گفت: چین در سالهای تحریم بزرگترین خریدار نفت ایران بوده و بخش قابل توجهی از صادرات انرژی کشور به این بازار اختصاص داشته است.
وی درباره مسیرهای تجاری میان دو کشور نیز اظهار کرد: در صورت بروز اختلال در مسیرهای دریایی از جمله تنگۀ هرمز، مسیرهای زمینی و ریلی از طریق پاکستان و بنادر گوادر و کراچی میتواند بخشی از مبادلات تجاری ایران و چین را پوشش دهد، هرچند مسیر دریایی همچنان اصلیترین و اقتصادیترین مسیر تجارت میان دو کشور محسوب میشود.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین با اشاره به جایگاه پکن در اقتصاد جهانی گفت: چین به دلیل رویکرد مبتنی بر عدم مداخلۀ مستقیم در منازعات منطقهای و بینالمللی، توانسته جایگاه خود را به عنوان مهمترین شریک تجاری ایران حفظ کند.
وی افزود: پکن در سالهای گذشته در برخی موارد از تصویب قطعنامههای ضدایرانی جلوگیری کرده و در نهادهای بینالمللی نیز رویکردی نسبتاً مثبت نسبت به ایران داشته است.
به گفتۀ حریری، هرچند چین وارد تقابل مستقیم با آمریکا نشده، اما تضعیف موقعیت اقتصادی واشنگتن در رقابتهای جهانی بهطور غیرمستقیم به نفع پکن تمام میشود و میتواند موقعیت این کشور را در مسیر توسعۀ اقتصادی بیش از پیش تقویت کند.
رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین در پایان تأکید کرد: با توجه به جایگاه چین به عنوان شریک اول تجاری ایران، در صورت کاهش محدودیتها و گسترش همکاریهای بینالمللی، پکن یکی از مهمترین بهرهبرداران بازگشت ایران به اقتصاد جهانی خواهد بود و از تداوم ثبات در مسیر تجارت نفت، فولاد و سایر کالاها منتفع میشود.