گزارش The Economist Intelligence Unit از چشم‌انداز بازار فولاد

واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست The Economist Intelligence Unit در گزارش جدید خود به بررسی چشم‌انداز بازار فولاد جهان پرداخته است که خلاصه این گزارش توسط فولادبان ارائه شده است.

به گزارش فولادبان؛ واحد اطلاعات اکونومیست تخمین می‌زند که مصرف فولاد در سال 2020 به میزان 0.7 درصد کاهش یافته و به 1.9 میلیارد تن معادل فولاد خام رسیده باشد.

مصرف چین 8.5 درصد افزایش یافت و به رکورد جدید بیش از 1 میلیارد تن رسید، اما این میزان، با کاهش تقریباً 95 میلیون تنی یا 10 درصدی در سایر نقاط جهان به دلیل تأثیر ویروس کرونا خنثی شد.

این تفاوت با شیوع زودهنگام بیماری در چین و موفقیت نسبی پکن در مهار آن، بازسازی تولید و همچنین حمایت قابل توجه دولت از فعالیت‌های ساختمانی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها توضیح داده می‌شود.

سیاست‌های پولی و مالی گسترده‌ای نیز در سایر نقاط جهان به رهبری ایالات متحده ارائه شده است و با پیشرفت واکسن‌های کرونا در بسیاری از کشورها، ما انتظار داریم که در چرخه اقتصادی یک جهش قوی و به طور گسترده‌ای ایجاد شود.

ما انتظار داریم مصرف جهانی فولاد به‌جز در چین در سال 2021 بیش از 9 درصد و در سال 2022 بالغ بر 5 درصد افزایش یابد و مصرف کل جهان به بیش از 2 میلیارد تن برسد. متوسط افزایش 3 درصدی چین در هر دو سال نیز پیش‌بینی می‌شود تا مصرف این کشور به رکورد تقریباً 1.1 میلیارد تن در سال 2022 برسد.

چین همچنان حجم قابل توجهی به تقاضای فولاد خود می‌افزاید

چین سهم قابل توجهی از مصرف فولاد جهان را به خود اختصاص داده است، این سهم به طور متوسط در اواخر دهه 2010 تقریباً 50 درصد و در سال 2020 به دلیل تأثیر همه‌گیری کووید 19 در جاهای دیگر به 55 درصد رسید.

در نتیجه، آنچه در چین اتفاق می‌افتد، تمام بازارهای فولاد جهان را شکل می‌دهد، به‌ویژه صنعت  ساختمان‌سازی آن که به گفته انجمن آهن و فولاد چین، 55 درصد از مصرف فولاد چین را تشکیل می‌دهد.

تقاضای فولاد چین در اوایل سال 2020 با تشدید شیوع کووید 19 به شدت کاهش یافت و سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت و تولید صنعتی به ترتیب 25 و 14 درصد از ژانویه تا فوریه 2020 کاهش یافت.

دولت چین به سرعت اقدام به مهار شیوع بیماری که در ابتدا رکود را تشدید کرده بود کرد، اما مهار مؤثر، همراه با حمایت مالی و پولی قابل ملاحظه، بهبود اقتصادی شدیدی را به شکل V از طرف عرضه شکل داد که مصرف مواد اولیه را بالا برد. سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت و تولید صنعتی سال 2020 چین تقریباً 3 درصد بیشتر از سال 2019 بود و مصرف فولاد را 8.5 درصد بیشتر کرد.

تولید صنعتی چین و سرمایه‌گذاری دارایی‌های ثابت در نیمه اول سال 2021 به ترتیب تقریباً 13 و 16 درصد افزایش چشمگیری کردند. با وجود تأثیر کرونا در این رشد، هر دو معیار نیز بیشتر از نیمه اول سال 2019 هستند و نشان‌دهنده رشد قوی تقاضای فولاد داخلی است.

اگرچه ما انتظار داریم که این نرخ در نیمه دوم سال 2021 و تا سال 2022 کند شود، اما ما همچنان انتظار داریم که چین به طور متوسط سالانه 3 درصد به مصرف فولاد خود در سال‌های 2021 تا 2022، به مقدار 63 میلیون تن تجمعی اضافه کند تا به رکورد جدیدی برسد: رکورد تقریباً 1.1 میلیارد تن در سال 2022.

مفاد برنامه توسعه چهارساله چهاردهم چین (2021 تا 2025) نشان می‌دهد که زمینه رشد هنوز قابل توجه است، از جمله هدف افزایش نرخ شهرنشینی ملی به 65 درصد در سال 2025، از حدود 61 درصد در سال 2020؛ سرمایه‌گذاری در تأسیسات جدید برای انتقال انرژی سبز؛ توسعه سایر زیرساخت‌های فیزیکی، از جمله 10000 کیلومتر (25 درصد) راه‌آهن سریع‌السیر و ایجاد یا ارتقاء 25000 کیلومتر بزرگراه؛ چندین بندر و فرودگاه جدید؛ راه‌اندازی تاسیسات جدید مخابراتی 5G؛ و هدایت سرمایه‌گذاری اضافی برای توسعه سریع مناطق روستایی کشور.

تقاضای فولاد در آسیا غیر از چین در سال 2021 در حال بازیابی است

برخلاف چین، مصرف فولاد در بقیه آسیا در سال 2020 به شدت کاهش یافت، زیرا فعالیت‌های ساختمانی و تولید صنعتی به دلیل تأثیر همه‌گیری کرونا کاهش یافت.

شدیدترین کاهش سالانه در بازارهای عمده هند (منفی 14 درصد)، ژاپن (منفی 17 درصد) و کره جنوبی (منفی 8 درصد) بود و در مجموع این کشورها تقریباً 30 میلیون تن از سطوح سال 2019 عقب رفتند. بازارهای نوظهور آسیایی کوچک‌تر که ساختمان‌ها سهم بیشتری از مصرف فولاد را به خود اختصاص می‌دهند، کمتر تحت تأثیر قرار گرفتند، اما همچنان شاهد کاهش قابل توجهی بودند.

با این حال، به دلیل حمایت چشمگیر سیاست‌های پولی و مالی در برخی کشورها و موارد کمتر کرونا، بهبود اقتصادی در سراسر منطقه آغاز شده است. فعالیت‌های ساختمانی و تولیدات صنعتی دوباره افزایش یافته و ما انتظار داریم تقاضای فولاد از حدود 5 درصد در کره جنوبی و 7 درصد در ژاپن تا تقریباً 20 درصد در هند در سال 2021 افزایش یابد و در مجموع حدود 30 میلیون تن در مقایسه با سال 2020 اضافه شود.

انتظار نمی‌رود بهبودی کامل در ژاپن یا کره جنوبی تا بعد از سال 2022 انجام شود. خطرات منفی چشم‌انداز رشد منطقه‌ای در هفته‌های اخیر افزایش یافته است که نشان‌دهنده گسترش نوع دلتا است. در هند، با توسعه نیافتن سیستم مراقبت‌های بهداشتی، ازدحام زیاد و فقر، خطر نزولی جدی در رابطه با آثار کرونا وجود دارد. هند دومین کشور بزرگ مصرف‌کننده فولاد در جهان پس از چین است، هرچند دومین کشور با فاصله زیاد، با مصرف کمتر از 10 درصد از کل چین در سال 2020.

به نظر می‌رسد مصرف فولاد ایالات متحده در سال‌های 2021 تا 2022 بهبودی قوی یابد.

ایالات متحده سومین بازار بزرگ فولاد در جهان است و 75 درصد از فولاد مصرفی آمریکای شمالی را شامل می‌شود که 45 درصد آن در ساخت‌وساز و تقریباً 30 درصد در تولید خودرو استفاده می‌شود. ساخت‌وساز، قوی‌ترین بخش مصرف‌کننده فولاد در سال 2020 بود، زیرا افزایش قیمت مسکن و نرخ بهره پایین باعث رونق تولید خانه‌های جدید شد. با این حال، این تا حدی با ضعف ساخت‌وسازهای غیرمسکونی بخش خصوصی، به دلیل فشار بر سود شرکت‌ها، خنثی شد.

در همین حال، تولید خودرو تقریباً 20 درصد کاهش یافت و به پایین‌ترین سطح در 9 سال گذشته رسید و حدود 9 میلیون دستگاه خودرو تولید شد، زیرا برخی از کارخانه‌ها به دلیل عدم اطمینان در مورد چشم‌انداز تقاضا و به منظور رعایت محدودیت‌های کرونا، موقتاً فعالیت خود را متوقف کردند.

تولید سایر صنایع تولیدی نیز کاهش یافت. در کل، مصرف فولاد ایالات متحده در سال 2020 حدود 18 درصد نسبت به سال گذشته کاهش یافته است.

رشد اقتصادی در ایالات متحده به دلیل تحریک گسترده سیاست‌های پولی از سوی فدرال رزرو (بانک مرکزی ایالات متحده) و حمایت از سیاست‌های مالی (که در آینده بیشتر هم خواهد شد) اکنون کاملاً برقرار شده است. در مارس 2021، کنگره ایالات متحده بسته 1.9 تریلیون دلاری قانون طرح نجات آمریکا را تصویب کرد که شامل انتقال درآمد قابل توجهی می‌شود که باید از هزینه‌های مصرف‌کننده حمایت کند.

در ماه جولای، مجلس سنای آمریکا لایحه زیرساختی 1 تریلیون دلاری آمریکا را تصویب کرد که حدود 550 میلیون دلار پول جدید برای سرمایه‌گذاری در کارهای عمومی ملی در طول پنج سال ارائه می‌دهد که بیشتر آن نصیب فولادسازان می‌شود.

این بودجه صرف ساخت‌ جاده‌ها، پل‌ها، راه‌آهن و سایر شبکه‌های حمل و نقل عمومی، بنادر و فرودگاه‌ها، شبکه‌های آب آشامیدنی و فاضلاب و ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی خواهد شد.

با انتشار موفقیت‌آمیز واکسن کرونا در ایالات متحده چشم‌انداز اقتصادی بهبود می‌یابد (اگرچه کاهش محدودیت‌ها ممکن است به بخش خدمات بیشتر از ساخت و تولید نفع برساند).

فعالیت ساخت‌وساز در ماه‌های ژانویه تا می تقریباً 5 درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است، در حالی که تولید خودرو در همان مدت، حدود 50 درصد افزایش یافته است. واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست پیش‌بینی می‌کند که مصرف فولاد ایالات متحده در سال 2021 بالغ بر 8 درصد و در سال 2022 بالغ بر 4 درصد افزایش یابد که همچنین باید از مصرف در کانادا و مکزیک به عنوان صادرکنندگان به ایالات متحده حمایت کند.

روند بهبود مصرف اروپا در بازارهای عمده کندتر است

بر اساس گزارش انجمن فولاد اروپا (یوروفر)، در اروپا ساخت‌وساز تقریباً 35 درصد از مصرف فولاد، تولید خودرو 20 درصد و مهندسی و قطعات فلزی هر کدام حدود 15 درصد را شامل می‌شوند. کاهش 6 درصدی در فعالیت‌های ساختمانی اروپا، همراه با افت تقریباً 25 درصدی در تولید خودرو، به میزان قابل توجهی به کاهش حدود 11 درصدی در مصرف فولاد این منطقه در سال 2020 کمک کرد.

این ضعف تا اوایل سال 2021، با فعالیت ساخت‌وساز و خودرو ادامه یافت. تولید همچنان کاهش می‌یابد و محدودیت‌های کرونا هنوز در بسیاری از کشورها وجود دارد. با این وجود، ما انتظار داریم در ماه‌های آینده با افزایش نرخ واکسیناسیون، با سیاست‌های مالی و پولی انبساطی، بهبودی حاصل شود. واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست پیش‌بینی می‌کند که مصرف فولاد اروپا در سال 2021 حدود 10 درصد و در سال 2022 حدود 5 درصد افزایش یابد، اما همچنان مصرف فولاد اروپا حدود 3 درصد کمتر از اوج خود در سال 2019 خواهد بود.

 

مصرف معادل فولاد خام جهان
میلیون تن
۲۰۱۸ ۲۰۱۹ ۲۰۲۰ ۲۰۲۱ ۲۰۲۲
چین ۸۷۳ ۹۴۸ ۱۰۲۸ ۱۰۷۵ ۱۰۹۱
سایر آسیا ۳۷۲ ۳۷۱ ۳۲۹ ۳۶۲ ۳۸۱
اتحادیه اروپا ۱۷۲ ۱۶۱ ۱۴۳ ۱۵۸ ۱۶۵
آمریکای شمالی ۱۵۷ ۱۵۰ ۱۲۷ ۱۳۶ ۱۴۳
خاورمیانه ۸۷ ۸۰ ۸۰ ۸۸ ۹۲
آمریکای لاتین ۴۹ ۴۸ ۴۵ ۴۹ ۵۱
آفریقا ۳۹ ۴۲ ۳۹ ۴۳ ۴۵
آسیای میانه (CIS) ۶۰ ۶۳ ۶۲ ۶۵ ۶۷
سایر اروپا ۱۹ ۱۹ ۱۶ ۱۸ ۱۹
اقیانوسیه ۷ ۷ ۷ ۸ ۸
مجموع جهان ۱۸۳۶ ۱۸۸۹ ۱۸۷۵ ۲۰۰۱ ۲۰۶۱
درصد تغییر ۶٫۶ ۲٫۹ -0.7 ۶٫۷ ۳
منبع: World Steel Association (WSA); The Economist Intelligence Unit.

 

عرضه

ما تخمین می‌زنیم که تولید فولاد خام جهان در سال 2020 حدود 1 درصد کاهش یافته و به 1.8 میلیارد تن رسیده باشد که بسیار کمتر است از آنچه در ماه‌های اولیه همه‌گیری کرونا پیش‌بینی می‌شد.

بر اساس آخرین آمارهای انجمن جهانی فولاد، تولید در ماه‌های ژانویه تا ژوئن 2021 حدود 14 درصد بیشتر از سال قبل بود. ما تخمین می‌زنیم که این امر کل تولید را در نیمه اول سال برای اولین بار به بیش از 1 میلیارد تن رساند.

در کل برای سال 2021، واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست پیش‌بینی می‌کند افزایش 7 درصدی رقم بخورد و رکورد جدید نزدیک به 2 میلیارد تن ثبت شود که با قیمت‌ها و حاشیه‌های سود فعلی پشتیبانی می‌شود. واحد اطلاعات اقتصادی اکونومیست پیش‌بینی می‌کند که رشد تولید فولاد جهان در سال 2022 به 3 درصد کاهش یابد، اما خطرات منفی سیاست‌های جدید در چین وجود دارد.

اگرچه سقوط سال گذشته در تولید فولاد خام در جهان کم بود، اما به علت روند کاملاً معکوس تولید بین چین (بزرگ‌ترین تولیدکننده جهان) و سایر کشورها بود. پس از کاهش کوتاه‌مدت در ماه‌های اولیه سال 2020، به دلیل شیوع کرونا، تولید فولاد چین به سرعت با بهبود تقاضا افزایش یافت زیرا دولت این بیماری را مهار کرد و محرک‌های مهمی را برای حمایت از اقتصاد اعمال کرد. تولید کل سال چین بیش از 5 درصد افزایش یافت و به رکورد جدید 1.05 میلیارد تن رسید که تقریباً 57 درصد از تولید فولاد خام جهان را تشکیل می‌دهد.

رشد تولید فولاد چین در نیمه اول سال 2021

بر اساس اعلام انجمن آهن و فولاد چین (CISA)، تولید فولاد این کشور در سال 2021 شروع شدیدی داشت و در ماه ژانویه حدود 12 درصد افزایش داشت، زیرا تقاضای بازارهای داخلی و صادراتی باعث افزایش قیمت شد. صادرات خالص فولاد چین در ماه‌های ژانویه تا ژوئن بیش از 40 درصد رشد کرد و به 30 میلیون تن افزایش یافت که با افزایش شدید قیمت فولاد در بازارهای خارج از کشور تشویق شده و در بسیاری موارد به بالاترین رکورد جدید (اسمی) رسیده است.

شرایط بازار در حال حاضر برای افزایش بیشتر تولید فولاد مساعد است. با این حال، دولت می‌خواهد مداخله کرده و جلوی این کار را بگیرد. برای جلوگیری از انتشار کربن در چین (که رئیس‌جمهور، شی جین پینگ، شخصاً به آن اشاره کرده است) اولویت سیاست دولت این است که آهن و فولاد چون سهم بسزایی در انتشار گازهای آلاینده دارند (بیش از 15 درصد از کل آن را تشکیل می‌دهند) باید تولید را تثبیت کنند.

کمیسیون توسعه و اصلاحات ملی چین (NDRC) و وزارت فناوری اطلاعات و صنعت (MIIT) بازبینی عملیات فولادسازی ملی را آغاز کرده‌اند تا اطمینان حاصل کنند که ظرفیت غیرقانونی (عملیات غیرمجاز یا زیر استاندارد) مطابق با خط مشی سال 2016 و جایگزینی آن متوقف شده و تعویض ظرفیت به درستی اجرا شده است.

چین ادعا می‌کند که از سال 2016 حدود 150 میلیون تن در سال ظرفیت تولید فولاد را متوقف کرده است. با این حال، داده‌های گردآوری شده توسط سازمان OECD نشان می‌دهد که خالص این رقم کمتر از 40 میلیون تن تا سال 2019 است و در هر صورت، تولید فولاد خام این کشور همچنان در حال افزایش است و حدود 250 میلیون تن (بیش از 30 درصد) از سال 2016 تا 2020 اضافه شده است.

در اوایل امسال MIIT به طور گسترده‌ای گزارش داد که تولید فولاد خام چین باید در سال 2021 کاهش یابد. در ماه مارس اخبار اعزام بازرسان به شهر تانگشان در استان هبی در شمال چین، بزرگ‌ترین محل تولید فولاد چین، برای بررسی شبهات تعطیلی کارخانه‌ها منتشر شد. مقامات محلی شهرها دستورالعمل‌هایی را برای فولادسازان و دیگر صنایع سنگین صادر کردند تا تولید و آلودگی را محدود کنند.

در اواخر آوریل، وزارت دارایی چین از لغو کامل تخفیف 13 درصدی مالیات بر ارزش افزوده بر بیشتر صادرات فولاد خبر داد که از اول ماه مه اعمال شد. پس از آن در اواخر ماه جولای این تصمیم شامل موارد بیشتری از صادرات فولاد شد که قرار شد از اول آگوست 2021 اعمال شود (اگرچه برخلاف انتظارات بازار مالیات جدیدی بر صادرات کویل فولاد نورد گرم وضع نشد).

این اقدامات باعث می‌شود فروش خارج از چین جذابیت کمتری داشته باشد و کارخانه‌های فولاد محلی را تحت فشار قرار دهد تا بخشی از فروش را به بازار داخلی هدایت کرده یا تولید را کاهش دهند. احتمال کاهش صادرات فولاد چین پیامدهای مهمی بر تعادل بازار فولاد منطقه در بقیه جهان دارد.

پس از در نظر گرفتن افزایش تولید فولاد خام که قبلاً در ژانویه تا ژوئن ثبت شده بود، تولید باید در ماه‌های جولای تا دسامبر حداقل 10 درصد کاهش یابد تا تولید کلی سال به سال کاهش یابد. ما فکر می‌کنیم که این بعید است. اگرچه داده‌های جدید نشان می‌دهد که تولید فولاد خام چین از اواخر ماه ژوئن (به طور ماه به ماه، نه نسبت به ماه مشابه سال قبل) در حال کاهش است، اما ما انتظار داریم تقاضای قوی و قیمت بالای فولاد همچنان انگیزه تولید را ادامه دهد.

همچنین گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر این که قصد ظاهری دولت برای کاهش تولید فولاد خام ممکن است به دلیل تقاضا و قیمت‌های بالا به تعویق بیفتد، وجود دارد که در صورت کاهش عرضه در حال حاضر ممکن است بیشتر افزایش یابد.

سطح تولید چین بر سایر تولیدکنندگان تأثیر منفی خواهد گذاشت

در دراز مدت نیز باید این احتمال را در نظر گرفت که اگرچه محدودیت‌های دولت ممکن است تولید فولاد را در داخل محدود کند، اما سرمایه‌گذاری چین می‌تواند به گسترش تولید فولاد منجر شود.

تولید در خارج از چین، همانطور که قبلاً در برخی کالاهای دیگر مشاهده شده است اکنون در بخش فولاد در حال انجام است.

ما همچنان پیش‌بینی می‌کنیم که تولید فولاد خام چین تقریباً 5 درصد در سال 2021 و 1 درصد در سال 2022 افزایش یابد، اما توجه داشته باشید که اگر سیاست‌گذاران از خالص کاهش تولید واقعی خود استفاده کنند، تأثیر قابل توجهی بر ترازها و قیمت‌ها در بازار خواهد داشت.

در بلندمدت (و فراتر از دوره پیش‌بینی فعلی ما تا سال 2022)، سیاست اعلام شده چین در مورد کاهش انتشار گازهای فولادی را می‌توان با شیفت از فولادسازی پایه کوره بلند (BF/BOF) به فولاد بر اساس کوره قوس الکتریکی (EAF) برداشت کرد. ما انتظار داریم سهم بازار شیوه دوم در سال‌های آینده بر این اساس افزایش یابد که پیامدهای مهمی بر تقاضا، تعادل و قیمت‌گذاری در بازارهای جهانی مواد اولیه فولادسازی خواهد داشت.

تولید فولاد خام به غیر از چین در سال 2020 به پایین‌ترین سطح در 10 سال گذشته رسید

در سال 2020 برخلاف چین، تولید فولاد خام در سایر نقاط جهان سالانه بیش از 8 درصد کاهش یافت و به پایین‌ترین سطح در 10 سال گذشته یعنی 811 میلیون تن رسید که به دلیل محدودیت در عملیات برای کنترل شیوع کووید 19، کاهش تقاضای فولاد و عدم قطعیت بازار در اوایل همه‌گیری، بود.

در میان دیگر کشورها و مناطق اصلی فولادسازی جهان، بیشترین کاهش تولید در اروپا (که 8 درصد از کل تولید فولاد جهان را بر عهده دارد) و ایالات متحده (4 درصد از کل تولید فولاد جهان) رخ داد یعنی مناطقی که چندین تولیدکننده به طور موقت برخی از فعالیت‌ها را کنار گذاشتند که منجر به کاهش به ترتیب 13 درصد و 15 درصدی تولید فولاد آنها شد.

در آسیا، تولید فولاد خام در هند (که 5 درصد از کل تولید فولاد جهان را بر عهده دارد) بیش از 10 درصد کاهش یافت و به پایین‌ترین حد در چهار سال گذشته در حدود 100 میلیون تن رسید، اما این کشور از سال 2018 با پشت سر گذاشتن ژاپن و پس از چین همچنان دومین تولیدکننده بزرگ جهان است.

ژاپن (که 5 درصد از کل تولید فولاد جهان را در اختیار دارد) سقوط حدود 16 درصدی تولید فولاد را ثبت کرد، در حالی که تولیدکنندگان پیشرو مثل Nippon Steel و JFE Steel موقتاً برخی ظرفیت‌ها را خالی کردند. کره جنوبی (4 درصد از کل تولید فولاد جهان) نیز تولید خود را 6 درصد کاهش داد که نسبتاً متوسط بود. در مقابل، روسیه (4 درصد از کل تولید فولاد جهان) تنها یکی از کشورهای پیشرو فولادساز به غیر از چین بود که تولید خود را در سال گذشته 2 درصد افزایش داد، که ناشی از رشد صادرات تختال و شمش‌های فولادی نیمه‌تمام به چین بود.

در نیمه دوم سال 2020، فضای بازار فولاد تغییر کرد و فولادسازان شروع به افزایش تولید کردند تا بتوانند تقاضا را برآورده کنند. از ژانویه تا ژوئن 2021، تولید فولاد خام در جهان به غیر از چین نسبت به شش‌ماهه اول سال گذشته حدود 17 درصد افزایش یافت که توسط هند، ژاپن و ایالات متحده رهبری می‌شد. ما انتظار داریم رشد تولید همچنان ادامه یابد و بهبود یابد. ما پیش‌بینی افزایش 10 درصدی در کل تولید فولاد خام به‌جز چین در سال 2021 و پس از آن افزایش 5 درصدی به بیش از 940 میلیون تن در سال 2022 را می‌کنیم که این امر تولید را از آخرین اوج خود در سال 2018 بالاتر می‌برد.

هند و ایالات متحده در حال افزایش ظرفیت جدید فولادسازی هستند

هند هنوز در حال افزودن ظرفیت جدید فولادسازی است.  ایالات متحده هم به طور مشابه در حال تجدید ساختار فولاد خود است و ظرفیت خود را افزایش می‌دهد. توسعه فولادسازی در ایالات متحده تا حدی ناشی از وضع تعرفه‌های 25 درصدی بر واردات فولاد از مارس 2018 بوده است. کره جنوبی، برزیل، استرالیا و آرژانتین متعاقباً توافق کردند که سهمیه‌های داوطلبانه داشته باشند که از 70 درصد میانگین سه سال گذشته واردات برای کره جنوبی تا 100 درصد برای فولاد نیمه‌تمام برزیل و 125 درصد برای آرژانتین است. این مانع برای واردات فولاد که دولت ایالات متحده و جو بایدن رئیس‌جمهور، هیچ نشانه‌ای از لغو آن را نشان نمی‌دهند، فرصتی را برای افزایش تولیدکنندگان فولاد داخلی ایجاد کرده است.

تولید فولاد در برخی مناطق زیر سطح قبل از همه‌گیری باقی می‌ماند

با این حال، به نظر نمی‌رسد که همه کشورهای پیشرو و مناطق فولادسازی به سطح تولید گذشته بازگردند.

در همین حال، در اروپا، این خطر وجود دارد که برخی از ظرفیت‌های تولید فولاد با مشکل مالی دوام نیاورد.

قیمت سنگ‌آهن در سال 2020 تقریباً دو برابر شد اما اکنون در اوج یا نزدیک به اوج است

قیمت سنگ‌آهن با افزایش شدید همه‌گیری کرونا در فوریه 2020 به شدت کاهش یافت و تا سه‌ماهه دوم سال 2020 تحت فشار متناوب باقی ماند. با این حال تا آن زمان، تولید فولاد خام چین که عمده آن از شیوه BF/BOF تأمین می‌شد در حال بهبود سریع بود.

رشد تقاضای چین، کاهش تقاضای سنگ‌آهن ناشی از تعلیق موقت برخی از فولادهای مبتنی بر BF/BOF در نقاط دیگر آسیا و اروپا را جبران کرد و باعث افزایش قیمت سنگ‌آهن از حدود 80 دلار آمریکا در هر تن CFR چین شد.

سپس قیمت سنگ‌آهن در سه‌ماهه اول سال 2021 تثبیت شد. سیاست دولت چین ممکن است فولادسازان داخلی را مجبور به کاهش تولید (کاهش تقاضای سنگ آهن) در بقیه سال کند. با این حال افزایش قیمت سنگ‌آهن در آوریل از سر گرفته شد و به بالاترین رکورد تقریباً 240 دلار آمریکا در تن در اوایل ماه مه رسید. علاوه بر این، قیمت سنگ‌آهن با عیار بالای 65 درصد همچنان افزایش می‌یابد که احتمالاً به دلیل بهره‌وری بالاتر و انتشار گازهای آلاینده کمتر آن است.

با این حال، اندکی پس از آن، قیمت سنگ‌آهن معکوس شد و در اواخر ماه مه در واکنش به مواضع دولت چین (که احتمالاً نگران خطرات تورمی است) تقریباً 25 درصد کاهش یافت.

دولت چین رشد قیمت کالاها را بی‌دلیل خواند و اقداماتی را برای کاهش آن انجام داد. در پایان ماه جولای قیمت‌ها به زیر 200 دلار آمریکا در هر تن بازگشت و در حال کاهش بود. عرضه قرار است تا پایان سال جاری افزایش یابد. افزایش پیش‌بینی‌شده در ضایعات فولادی باید به برآوردن تقاضای بیشتر برای مواد اولیه فولادسازی کمک کند. این امر، همراه با اظهارنظرهای مداوم مقامات چینی در مورد قیمت بالای کالاها، احتمالاً تقاضای مالی را کاهش می‌دهد.

به طور مشابه، قیمت زغال‌سنگ کک‌شو با تشدید همه‌گیری و کاهش تولید فولاد خام بر اساس BF/BOF در ماه‌های اولیه سال 2020 تحت فشار قرار گرفت، اما برخلاف سنگ آهن، در نیمه دوم سال ثابت ماند. در ماه اکتبر هنگامی که دولت چین ممنوعیت غیررسمی واردات زغال‌سنگ کک‌شو از استرالیا (و برخی دیگر از کالاها) را به دلیل اختلافات دیپلماتیک بین دو کشور وضع کرد، بازار شکافته شد. قیمت زغال‌سنگ کک‌شوی استرالیا بیشتر سقوط کرد و سال را در حدود 100 دلار آمریکا در تن به پایان رساند که حدود 40 درصد کمتر از اوایل سال 2020 بود.

تولید فولاد خام جهان
میلیون تن
 سال ۲۰۱۸ ۲۰۱۹ ۲۰۲۰ ۲۰۲۱ ۲۰۲۲
چین ۹۲۸ ۱۰۰۱ ۱۰۵۳ ۱۱۰۱ ۱۱۱۴
سایر آسیا ۳۵۴ ۳۵۳ ۳۲۲ ۳۵۵ ۳۷۸
اتحادیه اروپا ۱۶۰ ۱۵۰ ۱۳۱ ۱۵۱ ۱۶۰
آمریکای شمالی ۱۲۰ ۱۱۹ ۱۰۱ ۱۱۲ ۱۱۸
خاورمیانه ۱۰۱ ۱۰۱ ۱۰۲ ۱۰۷ ۱۱۰
آمریکای لاتین ۴۶ ۴۲ ۳۹ ۴۶ ۴۸
آفریقا ۱۲ ۱۲ ۱۲ ۱۳ ۱۴
آسیای میانه (CIS) ۸۱ ۷۸ ۸۱ ۸۵ ۸۸
سایر اروپا ۱۸ ۱۷ ۱۷ ۲۰ ۲۱
اقیانوسیه ۶ ۶ ۶ ۷ ۷
مجموع جهان ۱۸۲۶ ۱۸۸۰ ۱۸۶۴ ۱۹۹۶ ۲۰۵۷
درصد تغییر ۶٫۳ ۳ -0.9 ۷٫۱ ۳
منبع: WSA, The Economist Intelligence Unit.

 

موجودی و قیمت‌ها

تعادل در بازار فولاد جهان با تشدید همه‌گیری کرونا در اوایل سال 2020 نرم شد، زیرا تقاضا بیشتر از تولید کاهش یافت. با این حال، بهبود سریع چین از سه‌ماهه دوم سال 2020، همراه با رشد سایر کشورهای مصرف‌کننده فولاد در نیمه دوم، مانع از ایجاد مازاد عرضه در بازار شد.

در اوایل سال 2020 به دلیل کاهش تقاضا با تشدید همه‌گیری، قیمت فولاد که قبلاً در سال 2019 کاهش یافته بود، تحت فشار بیشتری قرار گرفت. بسیاری از فولادسازان در واکنش به کاهش تقاضا و عدم قطعیت در آن زمان به سرعت اقدام به کاهش تولید کردند. از آن زمان به بعد قیمت‌ها در همه بازارهای منطقه در سراسر جهان افزایش یافته است که ابتدا ناشی از افزایش سریع و قوی تقاضای فولاد چین و پس از آن در سایر کشورهای عمده مصرف‌کننده فولاد، بوده است.

اختلال در زنجیره تأمین (به‌ویژه حمل و نقل کانتینری)، ذخیره‌سازی مجدد و گمانه‌زنی‌ها در مورد محدودیت‌های احتمالی در تولید فولاد در چین به شتاب صعودی قیمت‌ها افزود. در سه‌ماهه اول سال 2021، قیمت فولاد، بسته به محصول و بازار، بین 30 تا 90 درصد نسبت به سال قبل افزایش یافت و پس از آن در سه‌ماهه دوم 10 تا 50 درصد افزایش یافت. ایالات متحده (جایی که تقاضا به شدت بهبود یافته و تعرفه‌ها مانعی برای واردات هستند) قوی‌ترین رشد را داشته است و قیمت‌ها به بالاترین رکورد تاریخ خود رسیده است، از جمله کویل نورد گرم تقریباً 2000 دلار در تن معامله می‌شود. قیمت فولاد آسیایی و اروپایی نیز به بالاترین سطح خود در چند سال گذشته بر حسب دلار آمریکا رسیده است.

با این حال، به نظر می‌رسد افزایش قیمت در نیمه دوم سال جاری رو به پایان است. قیمت‌های داخلی چین اخیراً در واکنش به اظهارات مکرر دولت که نگرانی خود را از افزایش قیمت کالاها به طور گسترده‌تر ابراز کرده، کاهش یافته است. در حال حاضر انتظار داریم با افزایش سرعت تقاضا و افزایش تولید فولاد در جهان به غیر از چین، قیمت فولاد تا حدودی عقب‌نشینی کند. با این حال، انتظار می‌رود قیمت فولاد امسال بیش از 60 درصد بالاتر از سطح سال گذشته باشد و طبق استانداردهای تاریخی در سال‌های 2022 تا 2023 بالا باقی بماند.

قیمت فولاد کویل نورد گرم ۳ میلی‌متری، فوب صادراتی چین، دلار در هر تن
 سال ۲۰۱۹ ۲۰۲۰ ۲۰۲۱ ۲۰۲۲ ۲۰۲۳
فصل اول سال ۵۱۳ ۴۷۴ ۶۸۶ ۷۴۵ ۶۶۵
فصل دوم سال ۵۲۴ ۴۲۰ ۹۲۴ ۷۵۰ ۶۷۰
فصل سوم سال ۵۰۰ ۴۸۸ ۸۴۵ ۶۸۰ ۶۵۰
فصل چهارم سال ۴۶۹ ۵۶۴ ۷۱۵ ۶۴۰ ۶۵۰
کل سال ۵۰۲ ۴۸۷ ۷۹۳ ۷۰۴ ۶۵۹
درصد تغییر -23.7 -3.0 ۶۲٫۹ -11.2 -6.4
منبع: The Economist Intelligence Unit.

 

دیدگاهتان را بنویسید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *