محدودیت شدید در تأمین مواد ناریه و چالشهای لجستیکی در منطقه معدنی سنگان، دستیابی به ظرفیت واقعی استخراج سنگآهن و تأمین خوراک صنایع فولادی کشور را با تهدید جدی مواجه کرده است.
به گزارش فولادبان، منطقه معدنی سنگان طی ماههای اخیر و پس از تحولات ناشی از جنگ ۴۰ روزه، با چالشهای پیچیدهای در مسیر افزایش ظرفیت استخراج دستوپنجه نرم میکند؛ چالشهایی که بخش عمدهای از آن به اختلال در زنجیرۀ تأمین مواد ناریه و عملکرد پیمانکاران مربوط میشود. ارزیابی کارشناسان حوزۀ معدن نشان میدهد کمبود و تأخیر در دریافت نیترات آمونیوم به عنوان اصلیترین مانع فعلی، دستیابی به اهداف استخراج مطابق با برنامه سه ماه نخست سال ۱۴۰۵ را متوقف کرده است.
بررسیهای فعالان صنعت و نمایندگان مجلس، ابعاد تازهای از چالشهای استخراج در معادن کشور و به طور ویژه مجتمع سنگآهن سنگان به عنوان الگوی شاخص این صنعت را روشن میسازد.
در همین راستا، امیر توکلی رودی، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی با تأکید بر لزوم نهادینهسازی نگاه حمایتی در میان تصمیمگیران حوزه سیاسی و قانونگذاری تصریح کرد: تمام مسئولان و افراد مؤثر در تصمیمسازیها باید «احترام به تولید و تولیدکننده» را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند. وی با اشاره به ظرفیتهای فراوان پهنههای معدنی کشور افزود: علاوه بر ناترازیهای انرژی که طی چند سال اخیر مانع حرکت صنایع شده، مشکلات لجستیکی نیز به عنوان چالش جدید به بخش تولید بار شده است.
از سوی دیگر، سعید عسکرزاده، دبیر انجمن سنگآهن ایران با تأیید بحران تأمین انرژی و مواد ناریه در معادن، این مشکل را حاصل مجموعهای از عوامل متقاطع دانست و گفت: آسیب به برخی زیرساختهای تولید مواد اولیه در پی شرایط ویژه اخیر، محدودیتهای وارداتی ناشی از کاربرد دوگانه مواد ناریه، تصمیمات نادرست داخلی و نوسانات هزینه حملونقل و توزیع، دسترسی معادن به این نهاده حیاتی را مختل کرده است. به گفتۀ وی، برونرفت از این وضعیت نیازمند شکلگیری یک نظام یکپارچه، پایدار و آیندهنگر برای مدیریت زنجیرۀ تأمین مواد ناریه در کشور است.
از نگاه کارشناسان، حل این مسئله نیازمند نگاهی فراتر از مدیریت مقطعی تأمین مواد ناریه است. در شرایطی که ظرفیتهای معدنی کشور هنوز میتواند نقش مهمی در زنجیرۀ فولاد ایفا کند، استمرار اختلال در نهادههای ضروری استخراج میتواند ظرفیت تولید را از مرحله معدن تا حلقههای پاییندست تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، ایجاد یک نظام منسجم، پایدار و آیندهنگر برای مدیریت زنجیرۀ تأمین مواد ناریه، در کنار توجه جدیتر سیاستگذاران به الزامات تولید، به ضرورتی برای جلوگیری از تشدید این گلوگاه تبدیل شده است.
منبع: پردازش