بازار جهانی بیلت هفته گذشته در حالی با نوسانات محدود به کار خود پایان داد که رشد جزئی قیمت در حوزه دریای سیاه نیز نتوانست فضای کمرمق معاملات را تغییر دهد. در مقابل، بازار داخلی ایران برخلاف روند آرام بازارهای جهانی، تحت تأثیر محدودیت عرضه و افزایش نرخ ارز با رشد قیمت شمش مواجه شد؛ اتفاقی که میتواند در روزهای آینده بر بازار مقاطع فولادی و هزینه صنایع پاییندستی نیز اثرگذار باشد.
به گزارش خبرنگار فولادبان، بازار جهانی بیلت همچنان در شرایطی قرار دارد که نه از رونق تقاضا خبری هست و نه عرضه با محدودیت جدی روبهروست. در چنین فضایی، تغییرات قیمتی بیشتر تحت تأثیر عوامل منطقهای و انتظارات فعالان بازار رخ میدهد تا تحولات بنیادین در بخش مصرف. هفته گذشته نیز میانگین قیمت بیلت صادراتی فوب دریای سیاه تنها سه دلار افزایش یافت و به ۳۶۵ دلار در هر تن رسید؛ افزایشی که اگرچه از توقف روند نزولی هفتههای اخیر حکایت دارد، اما هنوز نمیتوان آن را نشانه آغاز یک روند صعودی پایدار دانست.
در بازار ایران، شرایط متفاوت از بازارهای بینالمللی رقم خورد. محدودیت عرضه شمش فولادی در کنار رشد نرخ ارز، زمینه افزایش قیمتها را فراهم کرد و بازار داخلی را وارد مسیر صعودی ساخت. در اقتصاد ایران، نرخ ارز یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده قیمت محصولات زنجیره فولاد به شمار میرود و حتی در شرایطی که بازارهای جهانی با ثبات یا کاهش قیمت مواجه باشند، نوسانات ارزی میتواند مسیر متفاوتی را برای بازار داخلی ترسیم کند.
از سوی دیگر، محدود شدن عرضه نیز به افزایش رقابت میان خریداران انجامیده است. زمانی که حجم عرضه متناسب با نیاز بازار نباشد، قیمتها با سرعت بیشتری به تحولات ارزی واکنش نشان میدهند و این موضوع میتواند هزینه تأمین مواد اولیه را برای نوردکاران و صنایع پاییندستی افزایش دهد. در نتیجه، احتمال انتقال این رشد قیمت به بازار میلگرد، تیرآهن و سایر مقاطع فولادی در هفتههای آینده دور از انتظار نخواهد بود.
فعالان بازار معتقدند ادامه این روند به دو عامل کلیدی وابسته است؛ نخست، وضعیت عرضه شمش در بورس کالا و دوم، مسیر نرخ ارز. اگر عرضه افزایش یابد، بخشی از فشار قیمتی کاهش خواهد یافت، اما در صورت تداوم محدودیتها و نوسان ارز، بازار فولاد همچنان مستعد رشد قیمت خواهد بود.
در بازار چین، شرایط متفاوت بود. قیمت بیلت داخلی این کشور با افت چهار دلاری به ۴۳۶ دلار در هر تن درب کارخانه رسید که نشاندهنده ادامه احتیاط فولادسازان و ضعف نسبی تقاضا در بخش ساختوساز و پروژههای عمرانی است. کاهش مصرف فولاد در بزرگترین تولیدکننده و مصرفکننده جهان همچنان مهمترین عامل فشار بر بازار جهانی محصولات فولادی محسوب میشود و تا زمانی که سیاستهای حمایتی دولت چین به افزایش واقعی تقاضا منجر نشود، انتظار جهش قابل توجه قیمتها چندان واقعبینانه نیست.
در همین حال، بازار وارداتی ترکیه و جنوب شرق آسیا هفتهای آرام را پشت سر گذاشتند. قیمت بیلت وارداتی در هر دو بازار در سطح ۴۸۵ دلار به ازای هر تن CFR بدون تغییر باقی ماند. ثبات قیمتها در این مناطق بیانگر آن است که خریداران همچنان با احتیاط عمل میکنند و ترجیح میدهند تا روشن شدن چشمانداز بازار جهانی، از خریدهای سنگین خودداری کنند.
اگرچه بازار جهانی بیلت هنوز در فضای انتظار و معاملات محتاطانه قرار دارد، اما بازار داخلی ایران بیش از آنکه از تحولات خارجی تأثیر بگیرد، تحت نفوذ متغیرهای داخلی حرکت میکند. محدودیت عرضه، نوسانات ارزی و افزایش هزینههای تولید سه عاملی هستند که میتوانند در کوتاهمدت روند صعودی قیمت شمش و محصولات فولادی را حفظ کنند؛ موضوعی که صنایع مصرفکننده فولاد باید در برنامهریزیهای تولید و خرید خود به دقت مدنظر قرار دهند.