هوش‌مصنوعی، قفل ۱۴ ماهه صادرات فولاد کره‌جنوبی را شکست

به گزارش فولادبان، بر اساس آمار وزارت تجارت، صنعت و انرژی کره‌جنوبی، ارزش صادرات فولاد این کشور در ژوئن ۲۰۲۶ به ۲.۱۴ میلیارد دلار رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۹.۶ درصد افزایش نشان می‌دهد. این نخستین رشد سالانه صادرات فولاد کره‌جنوبی از آوریل ۲۰۲۵ تاکنون محسوب می‌شود.

مهم‌ترین عامل این رشد، افزایش تقاضای آمریکا برای فولاد مورد استفاده در پروژه‌های احداث مراکز داده هوش‌مصنوعی بوده است. صادرات فولاد کره جنوبی به بازار آمریکا در نیمه نخست سال جاری با رشد ۵۸.۳ درصدی از ۱.۳۹ میلیون تن به ۲.۲ میلیون تن رسید. در این میان، صادرات میلگرد مورد استفاده در سازه مراکز داده با جهشی بیش از ۳۳ برابری، از حدود ۱۴ هزار تن به ۴۸۳ هزار تن افزایش یافت. همچنین تا پایان آوریل، فولادسازان کره‌ای ۸۳ درصد بازار واردات میلگرد آمریکا را در اختیار داشتند.

اما فعالان صنعت معتقدند فرصت ایجادشده تنها به میلگرد محدود نمی‌شود. توسعه مراکز داده به دلیل مصرف بالای برق و نیاز به سیستم‌های پیشرفته خنک‌کننده، تقاضا برای محصولاتی مانند فولاد ترانسفورماتورهای فشارقوی، ورق‌های ویژه تجهیزات سرمایشی و سایر فولادهای مهندسی را نیز افزایش داده است؛ بازاری که حاشیه سود بالاتری نسبت به محصولات ساختمانی معمولی دارد.

در همین راستا، شرکت‌های بزرگ فولادی کره جنوبی نیز استراتژی خود را بر بازار زیرساخت‌های هوش مصنوعی متمرکز کرده‌اند. پوسکو توسعه فروش فولادهای ویژه مورد استفاده در ترانسفورماتورهای جریان مستقیم فشارقوی (HVDC) و بسته‌های تخصصی فولادی برای مراکز داده را در دستور کار قرار داده و هدف‌گذاری کرده است تا سال ۲۰۳۰ فروش محصولات مرتبط با صنعت هوش مصنوعی را به یک میلیون تن برساند.

از سوی دیگر، هیوندای استیل بر بازار زیرساخت انتقال برق و سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی تمرکز کرده و فولادهای مقاوم در شرایط دمایی بسیار پایین را برای پروژه‌های مراکز داده توسعه داده است. دانگ‌کوک استیل نیز با عرضه محصولات کم‌کربن و ورق‌های رنگی دوستدار محیط‌زیست در تلاش است سهم بیشتری از این بازار نوظهور را به دست آورد.

رشد سریع سرمایه‌گذاری جهانی در مراکز داده هوش مصنوعی در حال ایجاد یک موج جدید تقاضا برای فولاد است؛ اما برخلاف رونق‌های گذشته، این بار بیشترین منفعت نصیب تولیدکنندگان فولادهای کیفی و محصولات با ارزش افزوده بالا می‌شود، نه صرفاً تولیدکنندگان فولاد ساختمانی. این روند می‌تواند در سال‌های آینده ترکیب تقاضای جهانی فولاد را تغییر دهد و رقابت میان فولادسازان را از ظرفیت تولید به سمت توانایی تولید فولادهای تخصصی و مهندسی سوق دهد؛ موضوعی که برای فولادسازان ایرانی نیز در صورت توسعه سبد محصولات، می‌تواند فرصت صادراتی جدیدی ایجاد کند.