با گذشت هفتهها از حملات هدفمند به زیرساختهای صنعتی ایران، نشانهها حاکی از آن است که پروژه ایجاد «شوک اقتصادی» علیه معیشت مردم به نتیجه نرسیده است؛ چراکه صنعت فولاد بهعنوان ستون فقرات تولید کشور، نهتنها متوقف نشد بلکه با تکیه بر توان داخلی و بازسازی سریع، مسیر فعالیت خود را ادامه داده و معادلات پیشبینیشده مهاجمان را برهم زده است.
به گزارش فولادبان، تحلیل رویدادهای یک ماه اخیر نشان میدهد که حملات صورت گرفته به زیرساختهای غیرنظامی، بیش از آنکه جنبۀ نظامی داشته باشد، قلب تپندۀ اقتصاد یعنی صنایع مادر را هدف قرار داده است. کارشناسان معتقدند استراتژی فشار حداکثری، این بار از طریق آسیب فیزیکی به صنایع استراتژیک مانند فولاد، به دنبال ایجاد اختلال در زندگی روزمرۀ شهروندان است. فولاد به عنوان زیربنای صنایع بزرگی چون خودروسازی، لوازم خانگی و ساختوساز، نقش حیاتی در ثبات بازار و هزینههای جاری خانوارها ایفا میکند.
تحلیلگران اقتصادی تأکید دارند که هدف راهبردی مهاجمان، نه آسیب موقت به تأسیسات، بلکه تغییر رفتار جامعه و اقتصاد ایران از طریق فشار حداکثری بر زندگی مردم بوده است. طراحی سناریوی ترامپ، به ادعای حمایت از مردم، در عمل تلاش داشت زیرساختهای اقتصادی را به خط مقدم جنگ تبدیل کند. در این میان، صنعت فولاد به عنوان ستون تولید ملی و نماد خودکفایی، هدف اصلی بود؛ زیرا اختلال در این صنعت، زنجیرۀ خودرو، ساختمان، لوازم خانگی و صدها صنعت وابسته را تهدید میکند.
با این حال، شواهد میدانی و اظهارات مقامات صنعتی نشان میدهد که این محاسبۀ دشمن در کوتاهمدت شکست خورده است. شرکتهای فولاد مبارکه و خوزستان، به عنوان بزرگترین واحدهای صنعتی خاورمیانه، بیش از ده هزار شغل مستقیم و غیرمستقیم ایجاد کرده و تأمینکننده نیاز صنایع پاییندستی هستند؛ بنابراین هر ضربه به آنها، ضربه به معیشت مردم تلقی میشود.
دشمن امیدوار بود با هدف قرار دادن فولاد، سه حلقۀ کلیدی اقتصاد را مختل کند: اعتماد سرمایهگذاران، زنجیرۀ تأمین صنایع پاییندستی و رشد اقتصادی. اما پاسخ قاطع صنعتگران و ادامه فعالیت خطوط تولید، نشان داد که این محاسبه دشمن در کوتاهمدت به شکست کامل انجامیده است.
به گفتۀ بهرام سبحانی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، حملات به فولاد مبارکه یک «جنایت علیه مردم» است، اما فعالیت صنایع آسیبدیده بلافاصله بازسازی و ادامه خواهد یافت. این وعده نه شعار بلکه بر پایه تجربه تاریخی فولاد ایران در عبور از تحریمهای فلجکننده و بومیسازی دانش فنی است. صنعتی که تحت فشارهای اقتصادی شدید رشد کرد، اکنون نشان میدهد که حتی در برابر حملات فیزیکی نیز قابل توقف نیست.
واقعیت آن است که هر اختلال در تولید فولاد میتوانست هزینۀ نهایی را به مصرفکننده منتقل کند و فشار حداکثری ترامپ را بر سفرۀ مردم تحمیل کند. اما اقتصاد ایران، برخلاف بسیاری از کشورها، با اتکا به صنایع جایگزین، مدیریت هوشمند ذخایر و بسیج منابع داخلی توانست از یک شوک فوری جلوگیری کند. بازسازی سریع تأسیسات، ادامه فعالیت خطوط کلیدی تولید و تأمین مواد اولیه صنایع پاییندستی نشانههای یک الگوی جدید مقاومت اقتصادی است.
در حالی که دونالد ترامپ با ادعای حمایت از مردم ایران وارد این سناریو شد، واقعیت این است که هدف، فشار حداکثری بر زندگی روزمره و معیشت شهروندان بود. تجربۀ یک ماه اخیر نشان میدهد که چنین ادعاهایی صرفاً پوششی برای حمله به قلب اقتصاد ملی بوده است.
گزارشها حاکی از آن است که صنعت فولاد ایران پس از این حملات، وارد فاز جدید بازسازی و بومیسازی خواهد شد؛ فازی که در آن وابستگی به زنجیرههای خارجی به حداقل میرسد. کارخانهها و صنایع پاییندستی آسیب دیدند، اما برخلاف انتظار دشمن، با هوشیاری بیشتر و مدیریت دقیق منابع، فعالیت خود را ادامه میدهند و نشان میدهند که زنجیرۀ تولید ایران حتی در شرایط بحران، قابل توقف نیست.