حمله به صنایع غیر نظامی مصداق جنایت جنگی است

وی افزود: براساس قواعد بین المللی در بحث جنگ، حمله به واحدهای صنعتی – تولیدی غیر نظامی و شهرک‌های صنعتی، مانند حمله به منازل و مناطق مسکونی تلقی می‌شود و آسیب زدن به کارگران نیز جنایت جنگی محسوب می‌شود و بر اساس معاهدات بین المللی حمله به مناطق و واحدهای کسب و کار محکوم است و بارها بر عدم تجاوز به این بخش‌ها تاکید شده است.

دبیرکل خانه صمت خاطرنشان کرد: متاسفانه در جنگ فعلی علاوه بر صنایع نظامی که مورد حمله قرار می‌گیرند، حملات به صنایع و واحدهای غیر نظامی و حتی حمله به واحدهای کوچک تراشکاری که جزو واحدهای کسب و کاری هستند را نیز شاهد هستیم.

خالقی گفت: علاوه بر این بر اساس آمارها حمله به تعدادی از واحدهای مربوط به صنایع غذایی نیز گزارش شده و باید از تمام مجامع بین المللی این سوال را پرسید که آیا صنایع غذایی نیز جزو بخش نظامی محسوب می‌شوند؟

وی ادامه داد: در شهرهای مختلف حتی به صنایع شوینده، شرکت‌های معدنی از جمله سیمان فارس و صنایع فولادی از اصفهان تا خورستان و صنایع آلومینیومی در استان مرکزی مورد حمله قرار گرفتند که برخی از آنها شرکت‌های بزرگ غیر دولتی هستند. برای مثال شرکت آلومینیوم در استان مرکزی یک شرکت خصوصی و غیر دولتی بوده که مشغول به تولید پروفیل آلومینیوم بوده و هیچ ارتباطی با بخش‌های نظامی نداشته اما مورد حمله و اصابت مستقیم قرار گرفته است.

دبیر کل خانه صمت گفت: در استان آذربایجان غربی، کارخانه آرد و کارخانه نشاسته نیز مورد اصابت مستقیم قرار گرفت که در آن شاهد شهادت چند تن از کارگران شریف و مجروح شدن برخی دیگر از این عزیزان بودیم. باید مسئولان بین المللی پاسخ دهند که حمله به این همه صنایع غیر نظامی چرا نباید محکوم شود و برای جلوگیری از تکرار آنها اقدامی صورت نگیرد؟ متاسفانه سکوت مجامع بین المللی بسیار طولانی شده و این موضوع یک ظلم مضاعف به مردم و به خصوص کارگران و نیروهای کار است که برای معیشت خود تلاش می‌کنند.

خالقی افزود: سکوتی که در قبال این موضوعات از سوی نهادها و مراجع بین المللی از سازمان ملل گرفته تا اتحادیه بین المللی کارفرمایان و سازمان بین المللی کار باید شکسته شود تا بتوان گفت که این نهادها کارکرد دارند. این مراجع یا گزارشی درباره حملات به صنایع غیر نظامی ایران به گوششان نرسیده و یا خود را به نادیدن و ناشنیدن زده اند که  متاسفانه به نظر می‌رسد نهایت کارکرد این نهادها به برگزاری مجامع سالانه جهانی و تمرکز کردن به مسائل روبنایی منتهی شده است؛ در حالی که در قبال حملات به صنایع غیر نظامی و واحدهای تولیدی مربوط به صنایع غذایی نیز سکوت می‌کنند و به نظر می‌رسد که حتی موضوع جان کارگران برای سازمان های بین المللی کار و کارگری اهمیت نداشته باشد چراکه در قبال این وقایع سکوت کرده‌اند.

وی در پایان گفت: اخیرا یک نامه اعتراضی در محکومیت حمله به صنایع غیر نظامی و واحدهای تولیدی کارگری به مراجع بین المللی مربوطه به نمایندگی از بخش تولیدی و بخش خصوصی کشور ارسال کردیم که به علت اختلالات و قطعی اینترنت از طریق برخی مراجع رسمی برای ارسال ان اقدام کردیم تا بتوانیم صدای خود و صنایع غیر نظامی را منعکس کنیم.