بازار جهانی فولاد و مواد اولیه در هفته گذشته میان دو نیروی متضاد گرفتار بود؛ از یک سو نگرانیهای ژئوپلیتیکی، احتمال اختلال در مسیر بابالمندب و افزایش هزینههای زنجیره تأمین از قیمتها حمایت میکند و از سوی دیگر، رکود و توقف تقاضا اجازه رشد جدی بازار را نمیدهد. نتیجه، بازاری کمتحرک است که به نظر میرسد به محدوده کف قیمت نزدیک شده، اما هنوز محرک لازم برای صعود را پیدا نکرده است.
به گزارش خبرنگار فولادبان، بازار جهانی فولاد اکنون در وضعیت کفسازی بدون محرک صعودی قرار دارد. ثبات شمش و میلگرد و رشد جزئی سنگآهن نشان میدهد فشار فروش در حال کاهش است، اما افت قراضه و ورق گرم بیانگر آن است که تقاضا هنوز توان ایجاد یک روند صعودی فراگیر را ندارد.
بنابراین سناریوی محتملتر در کوتاهمدت، نوسان در محدودههای فعلی و تلاش بازار برای تثبیت کف قیمت است. برای آغاز یک موج صعودی واقعی، بازار به یک محرک مشخص نیاز دارد؛ یا باید تقاضای فولاد در اقتصادهای بزرگ بهبود پیدا کند یا اختلال واقعی در عرضه و حملونقل ایجاد شود. تا آن زمان، احتمال جهش شدید قیمتها پایینتر از احتمال ادامه نوسان و ثبات نسبی خواهد بود.
سنگآهن در هفته گذشته حدود یک دلار رشد کرد و از ۹۵ دلار به ۹۵.۹۵ دلار هر تن سیافآر بنادر چین رسید. این افزایش محدود نشان میدهد سنگآهن توانسته در برابر فشار تقاضا مقاومت کند، اما اندازه رشد نیز بیانگر آن است که خریداران هنوز با احتیاط وارد بازار میشوند. بنابراین فعلاً نمیتوان این حرکت را آغاز یک روند صعودی جدید دانست.
در بازار قراضه ترکیه، قیمت با دو دلار کاهش به ۳۷۵ دلار هر تن سیافآر رسید و شمش صادراتی دریای سیاه نیز در ۴۶۵ دلار فوب ثابت ماند. میلگرد صادراتی ترکیه هم در ۵۷۷ دلار بدون تغییر باقی ماند. مجموعه این اعداد یک پیام مشترک دارد: فروشندگان دیگر فضای زیادی برای کاهش قیمت نمیبینند، اما خریداران نیز برای افزایش موجودی عجله ندارند.
در بازار محصولات تخت، ورق گرم فوب چین از ۴۹۵ دلار به ۴۹۲ دلار کاهش یافت و برای اسلب نیز معامله مشخصی گزارش نشد. این بخش از بازار همچنان ضعف تقاضا را بهوضوح نشان میدهد. به عبارت دیگر، مشکل بازار جهانی کمبود عرضه نیست؛ مشکل اصلی، نبود اطمینان کافی برای ورود خریداران و افزایش سفارشهاست.
از طرف دیگر، تحولات انرژی و حملونقل میتواند معادله بازار را تغییر دهد. نگرانی درباره احتمال بسته شدن بابالمندب، در صورت تحقق، میتواند مسیرهای حمل را طولانیتر و هزینههای لجستیکی را افزایش دهد. چنین اتفاقی در شرایط عادی باید از قیمت فولاد و مواد اولیه حمایت کند، اما در بازار فعلی افزایش هزینه بدون رشد تقاضای نهایی ممکن است بیشتر به حاشیه سود تولیدکنندگان فشار وارد کند تا این که به یک جهش قیمتی منجر شود.
نفت برنت نیز از ۸۹.۲۸ دلار به ۸۳.۱۹ دلار کاهش یافت؛ افتی که نشان میدهد نگرانی درباره چشمانداز تقاضای جهانی همچنان بر بازار انرژی سایه انداخته است. این موضوع برای فولاد نیز مهم است، زیرا کاهش انتظارات رشد اقتصادی میتواند مصرف فولاد و سرمایهگذاری صنعتی را محدود کند.