صنعت فولاد ترکیه با تمرکز بر کورههای قوس الکتریکی، انتشار کربن کمتری دارد اما برای تحقق اهداف کربنزدایی باید سرمایهگذاری و فناوریهای نوین را توسعه دهد.
به گزارش فولادبان، صنعت فولاد ترکیه که از دهه ۲۰۰۰ شکل گرفته، عمدتاً بر پایه کورههای قوس الکتریکی بنا شده و به همین دلیل میانگین انتشار دیاکسید کربن در تولید فولاد آن نسبت به بسیاری کشورها کمتر است. ظرفیت کل ۴۱ میلیون تن در ۲۷ کارخانه کوره قوس و ۱۱ کوره القایی ۷۵ درصد تولید را شامل میشود. در مقابل، سه کارخانه کوره بلند-اکسیژنی با ظرفیت ۱۷.۸ میلیون تن، بخش عمده انتشار گازهای گلخانهای را دارند.
برنامههای کربنزدایی ترکیه عمدتاً بهبود بهرهوری انرژی و ساخت کورههای قوس الکتریکی جدید را هدف قرار دادهاند، چرا که سرمایهگذاری در بازسازی ظرفیتهای موجود محدود است. استراتژی هیدروژن این کشور نیز برنامههای بلندپروازانهای دارد اما در حال حاضر پروژه آزمایشی فعال ندارد.
اولویت توسعه فناوری هیدروژن ترکیه بیشتر در صنعت سیمان است، زیرا انتشار دیاکسید کربن در این صنعت ۲۲ درصد بیشتر از فولاد است. صنعت فولاد ترکیه با وجود پیشرفت، در میانمدت با موانع قابل توجهی مواجه است.